เจ็บ และ เริ่มจะชิน

posted on 18 Jun 2014 22:22 by asjust
เพิ่งรู้ตัวว่าทิ้งบล้อกไปพักใหญ่
ช่วงนี้มีอะไรเข้ามาเยอะ
เรื่องดีๆมากมาย
และเรื่องชวนปวดใจเช่นเคย
 
แต่จังหวะหนึ่ง
ที่มันเจ็บจนไม่มีที่เจ็บ
ร้องจนไม่รู้จะเอาน้ำตาที่ไหนมาไหลน่ะ
เหนื่อยจนไม่รู้จะสะกดอย่างไง
อยู่ๆใจก็เฟสออกมา
เลื่อนๆเหมือนระบบ ป้องกันฉุกเฉิน ทำงานแทน
 
แล้วทุกอย่างก็เงียบงัน
ถามตัวเองว่าเมื่อถึงที่สุดแล้วจะเป็นยังไง
ถ้าต้องกลับไปอยู่กลับตัวเอง
เหมือนก่อนไหวไหม
คำตอบเสียงเงียบดัง
คือ เออ กุอยู่ได้
เผื่อจะเจ็บน้อยกว่านี้
เฮ้ย
ได้ยินเองตกใจเอง
 
จะว่าไปเรื่องที่เราทะเลาะกัน
มองว่าเล็กก็เล็ก
มองว่าใหญ่ก็ใหญ่
มองเอง งง เอง จนไม่รู้ว่า
มันจะเล็กหรือใหญ่ดีว่ะ
เพราะในผืนผ้าที่เราถักทอด้วยกันนี้
เรื่องดีมันก็โคตรเยอะเลยนะ
เช็คลิสที่ตั้งไว้มากมายก็ได้หมดอ่ะ
 
ตลก
ที่เรื่องเล็กนี่ล่ะ
ใหญ่เสมอ ไม่สำหรับเธอก็ฉัน
โชคดีที่สถานที่มันไม่อำนวย
ถ้าบ้านอยู่ใกล้ๆคงวิ่งร้องไห้กลับไปฟ้องแม่นานแล้ว
แต่โตแล้วไง ได้แต่ฟ้องในใจแทน
แถมจะกลับบ้านที่ก็ขนหน้าแข้งล่วงกราว
เลยคิดเยอะหน่อย
 
มันก็ตลกดีนะ
เพราะเชื่อว่า ปัญหาเดียวที่แก้ไม่ได้คือ "ไม่รัก"
จริงๆเราก็รัก แต่บางทีก็ผลัดกันเยอะ
ก็เลย งง
บางคนพอยอมทนก็นึกว่าทนได้
ก็ได้ใจ
พอลุกขึ้นมาบอกจะไม่ทน
ก็คงจะ งง เหมือนกัน
 
หรือ
เราจะลืมไป
ว่าครั้งนึง เราเคยรักกัน
 
...